De vrijheid van het ziekenfonds

vrijdag, 04 maart 2011
Bookmark and Share

'Hadden we het ziekenfonds nog maar', verzuchtte onlangs iemand op een PvdA-bijeenkomst. Het applaus begon aarzelend, maar langzaam zwol het aan. Ook ik klapte, want wat is er gewonnen met de vrije gezondheidsmarkt?

door Anton van Hooff

Winkelen
Minister Hoogervorst heeft ons in 2006 allemaal kleine baasjes gemaakt. We moesten voortaan gaan winkelen bij concurrerende ziekteverzekeringen. Er zou een prijzenslag losbarsten die de kosten drastisch zou verlagen, want de markt had altijd gelijk.

Ik ben zeker lang niet de enige die denkt: 'Ach, ik zou er wel uit kunnen komen, maar om die paar tientjes verschil maak ik me niet druk. Ik kan mijn tijd beter besteden.' Dezelfde onverschilligheid heb ik bij energiemaatschappijen en telefoonboeren.

Minima worden gepakt
Nu heb ik met mijn comfortabele inkomen makkelijk praten. Voor mensen met een minimaal inkomen maken de prijsverschillen wel degelijk veel uit. Daarnaast zijn zij vaak precies de mensen die moeite hebben met de vergelijking van premies en voorwaarden in de kleine lettertjes. Zo krijgen ze alweer het idee dat ze gepakt worden en ze voelen zich al zo vaak machteloos tegenover de ingewikkelde maatschappij. De onlustgevoelens die daarvan komen, maken hen vatbaar voor de beloften van politieke rattenvangers.

De vakbonden
Vroeger, in de tijd van het ziekenfonds, werd allerlei rompslomp automatisch geregeld. Nu het ideaal van de welfare state is opgegeven en we in de woestijn van de vrije markt leven, zouden vakbonden oases van sociale zorg kunnen vormen. Aan die vertrouwde instanties zou ik dat gedoe met alle plezier overlaten. Die taak zou de vakbond sterker maken en mij meer vrijheid geven voor dingen die er werkelijk toe doen.

Ps. Het fondsbrilletje, het uilachtige geval dat ziekenfondsen ooit aan hun leden verstrekten, is nu als carnavalsattribuut te koop.

Laatste reacties

Plaats reacties

Ik ben vanaf mijn vroegste jeugd vertrouwd geweest met de cooperatieve beweging. Mijn grootvader was medeoprichter van een cooperatie (Kruidenierswaren , bakkerij, enz) in Zwijndrecht, mijn vader heeft dat voortgezet . Een cooperatie, zo je wilt een onderlinge kent leden en een bestuur en streeft naar voordeel voor de leden. Nederland heeft bol gestaan van cooperaties, verbruikscooperaties, verzekeringsmaatschappijen, boerenbond ed. Niets staat in de weg om zoals in het onderwerp ziekenfonds weer cooperaties op te richten die onderling het risico dragen. Ik ben daar een geweldig voorstander van. Die cooperaties maakten deel uit van de strijd tegen het kapitaal. "Het geldt de arbeid te bevrijden, verlos ons van de slavernij"', zoals het strijdlied luidde. Nu moeten we strijden tegen de shareholders value van verzekeringsmaatschappijen. Overigens, niet alleen vakbonden kunnen dit op zich nemen, allerlei groepen , mits er een verenigingsstructuur is

0

Henk Horsman

10 maart 2011


kleiner | groter

security image
Schrijf de security code over


busy