'Sociale zekerheid'

dinsdag, 10 januari 2012
Bookmark and Share

Vorig seizoen besteedden we in 'Het Filosofisch Kwintet' van HUMAN aandacht aan de rechtsstaat. In een nieuwe serie van het Filosofisch Kwintet richten we ons op de verzorgingsstaat.

De verzorgingsstaat wordt verondersteld onder druk te staan, onder invloed van de vergrijzing, internationale ontwikkelingen en migratie.

Wat wordt de verzorgingsstaat eigenlijk geacht te doen? Historisch gezien biedt hij zorg aan mensen die door wat voor oorzaak dan ook onvoldoende in staat zijn voor zichzelf te zorgen. Dat leidde tot het optuigen van een heel stelsel van 'sociale zekerheid', waarbij achtereenvolgende stelselherzieningen aantoonden hoe relatief die zekerheden waren. Nu door de vergrijzing en groeiende levensverwachting meer mensen langduriger een beroep zullen doen op een vorm van zorg leidt dat tot de ontwikkeling dat we onze zorg zelf moeten gaan inkopen. Bedreigend, temeer daar we die zorg in toenemende mate zijn gaan zien als een recht.

In Europa zien we het verschijnsel dat lidstaten, om hun financiƫle huishouding op orde te krijgen, geconfronteerd worden met de onverbiddelijke voorwaarden en eisen van het IMF. Het welzijn van de burgers van die staten wordt daarbij van ondergeschikt belang gemaakt. De kans is groot dat werknemers uit dergelijke landen - Griekenland, Spanje - hun heil elders zullen proberen te zoeken. Onze reflex is ons terug te trekken achter de dijken met een beroep op de bescherming van onze verzorgingsstaat.

Onze verzorgingsstaat is inmiddels zelf de 65 gepasseerd. De huidige ontwikkelingen roepen de vraag op of het concept inmiddels niet zelf dringend aan verzorging toe is.

Laatste reacties

Plaats reacties

Veiligheid, waaronder sociale zekerheid is (of zou moeten zijn) de belangrijkste priorteit van individu en samenleving, waarbij de overheid de hoogst verantwoordelijke is.

Houdt bij ons landsgrens onze verantwoordelijkheid op?
Houdt bij de grens van een besloten venootschap zijn verantwoordelijkheid op?

Deze vragen zijn bedoeld om de onvolkomheden in ons vaak geconditioneerde politiek-economische denken bloot te leggen.

Anders gevraagd: zal winst de veiligheid van het geheel doen laten toenemen?

Staatsrechtelijk is scheiding der machten belangrijk, in Nederland staat deze onder zware druk door grondwetsartikel 120. Welke in het kort zegt dat de rechter een bovendliggende wet niet mag toetsten aan de grondwet. Hiermee is de grondwet in belangrijke mate buitenspel gezet. Maar stel dat er wel deze scheiding zou zijn dan zou deze nog niet onvoldoende werkbaar zijn. Want gezien de huidige politiek-economische mechanismen is deze scheidng dan horizontaal, terwijkl deze nu juist verticaal zou dienen te zijn, uiteraard geworteld in een gemeenschappelijke basis. Daar waar iedereen staatsrechterlijk gelijk is.

Hier een poging tot integratie van het denken van Montesquieu, Adam Smith en Karl Marx: http://lafindel-apartheidecono...hts-6.html

0

Peter Hoopman

12 januari 2012

de verzorgingsstaat zoals we hem kennen en gekend hebben is uniek in het bestaan van de mens. Deze is voortgekomen uit onze welvaart. Deze welvaart leek altijd een vanzelfsprekendheid, met onze aardgasreserves en overzichtelijk geheel van economische wereldmachten. Toch hoort ons land tot de meest welvarende. Waarom dan een mindere verzorgingsmaatschappij. Meer ouderen?
ik denk van niet.
Volgens mij zit het in de nivellering. Laagbetaalde banen zijn er veel en worden vaak door 20minners ingevuld. Voor kinderen zonder diploma is het perspectief slecht. Aan de andere kant heb je de hoogopgeleide, die vaak hoge salarissen heben en hypotheekaftrek.
Het zou jammere zijn als hier ook een steke 2-deling tussen rijk en arm

0

johan uit den haag

11 januari 2012


kleiner | groter

security image
Schrijf de security code over


busy